Bursztyn bitterfeldzki - odkrycie, wydobywanie i odmiany

05-08-2016

Tylko nieliczni, którzy z wysokości wieży Pegel koło Bitterfeldu spoglądając na „Bursztynowe Jezioro”, zachowają milczenie i będzie to miało związek z bursztynem; przecież już od stuleci znane są „łzy Heliad” z regionu Bitterfeldu. Po pierwszym znalezieniu saksońskiego bursztynu w drugiej połowie XVII wieku elektor saksoński i król Polski August Mocny ok. 1730 polecił wykonać bardzo solidną, jak na dzisiejszą skalę – geologiczną ocenę miejsca odnalezienia moreny wyciśnięcia w miejscowości Schmiedeberger, położonej 20 km na wschód od Bitterfeldu. Musiały jednak minąć dwa stulecia, aby „saksoński bursztyn”, w związku z wydobywaniem węgla brunatnego w kopalni Goitsche koło Bitterfeldu zaczął być górniczo wydobywany i przemysłowo wykorzystywany.

 

Pierwsze znaleziska bursztynu z piasków łyszczykowych z pod bitterfeldzkiego kompleksu pokładów pochodzą z lat 30. i 50. ubiegłego stulecia. Od 1974 były prowadzone geologiczne prace badawcze (Fuhrmann 2005). Od 1976-1993 prowadzono górnicze wydobywanie bursztynu. W okresie 17 letnim wydobywany surowiec był obrabiany jako kamień ozdobny w VEB Ostseeschmuck [w Ribnitz-Damgarten, red.) (Erichson & Weitschat 2008) i jako produkt eksportowy przynosił dla DDR, nie do zlekceważenia, zyski dewizowe. Poza tym oferowano – tym wówczas niepożądanym – kolekcjonerom mnóstwo rodzajów i odmian, jak i paleontologom niezliczony materiał roślinnych i zwierzęcych inkluzji.Z jedynego odkrytego i eksploatowanego po 1945 złoża bursztynu na ziemi niemieckiej zostało wydobyte między 1974 a 1993 ponad 425 ton surowca bursztynu. Przy tym wyszła na jaw różnorodność kolorów i przezroczystości, rodzajów bursztynu i ich odmian. Obrabianym rodzajem bursztynu jako kamienia ozdobnego był przede wszystkim sukcynit. Dla geologów szczególnie interesujące są żywice akcesoryczne, jak gedano-sukcynit albo goitszyt ponieważ te żywice reprezentują różne drzewa i krzewy.